บทที่ 49 ฉันอยู่นี่

"ฉันอยู่นี่แล้ว... ฉันอยู่นี่" อาดิลซุกใบหน้าลงกับกลุ่มผมที่เปื้อนคราบเลือดและฝุ่นทราย ความรู้สึกผิดและเจ็บปวดทะลักทลายออกมาจนขอบตาร้อนผ่าว "ฉันขอโทษ... ขอโทษที่ทิ้งเธอไว้... ขอโทษ มิรา..."

เขากระซิบคำว่าขอโทษซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฝังจุมพิตแผ่วเบาลงบนขมับที่เย็นเฉียบ ก่อนจะช้อนอุ้มร่างของเธอขึ้นแนบอก ก้าวย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ